Nawiedzenie chorych

„Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone”. (Jk 5,14n)

Wizyta u chorych i modlitwa nad nimi, sama w sobie, jest sakramentalium. Przypominamy, że ten piękny uczynek miłosierdzia, spełniany w duchu wiary, dodaje sił i ukierunkowuje chorego na Chrystusa. Pięknym zwyczajem jest kropić pokój chorego wodą święconą i w ten sposób powierzać go Bogu (nie należy jednak czynić z tego rytuału magicznego, czy zamiennika sakramentów!). Wizyta kapłana, dodatkowo, staje się okazją do przyjęcia jednego lub kilku spośród sakramentów świętych: Pokuty i Pojednania, Najświętszego Sakramentu, Sakramentu Chorych*.

W naszej parafii, z posługą sakramentalną, odwiedzamy chorych raz miesiącu, w drugą sobotę miesiąca; a w nagłych przypadkach w każdym innym czasie. Przy zgłoszeniu chorego należy określić jego stan zdrowia (zwłaszcza, czy jest on w stanie przyjąć Komunię Świętą).

W domu chorego należy przygotować:

  • stół nakryty białym obrusem
  • krzyż i świece
  • kropidło i wodę święconą

 

*Sakrament chorych ma dodać sił i być wsparciem w trudach choroby – łączy chorego z męką Chrystusa. Można go przyjmować w starości i ciężkiej chorobie, wielokrotnie. Nie jest to sakrament przyjmowany wyłącznie w niebezpieczeństwie śmierci. Stąd, prosimy nie czekać na ostatnią chwilę z wezwaniem kapłana do chorego, aby ten sakrament nie stał się „ostatnim” namaszczeniem.